ZiZo beschrijft de bewogen geschiedenis

05/04/2017 - 12:22
Beeld: ZiZo
Coverbeeld ZiZo
Çavaria blaast dit jaar veertig kaarsjes uit. Dat vieren we ook in ZiZo-Magazine, met een dossier dat veertig jaar van georganiseerde LGBT-strijd belicht. In al zijn schakeringen.

Aan een weg timmeren, betekent immers ook bochten maken en horden nemen. Voor dit dossier selecteerde Paul Borghs dan ook tien sleutelmomenten uit de LGBT-strijd waarbij confrontatie uitmondde in catharsis. Soms snel, soms pas jaren of decennia later. Gelukkig ontmoette de LGBT-beweging steeds meer bondgenoten op haar weg, medestanders die één of meerdere stenen legden en in dit dossier een eerbetoon krijgen.

Ontstaan çavaria

Omdat vele wegen naar Rome leiden, sprak en spreekt de beweging ook niet altijd met één stem. De groeipijnen die voorafgingen aan de fusie van verschillende verenigingen tot de FWH (nu çavaria) worden door historicus Bart Hellinck onder de loep genomen. En zoals dat bij een brede beweging hoort, bestaan die verschillende denkpistes en uitdagingen tot op vandaag.

Zo sprak ZiZo met de oprichters van Het Roze Huis - çavaria Antwerpen en RainbowHouse Brussels. Formidabele initiatieven, die exemplarisch zijn voor de regionaliserende tendens in de beweging. Tegelijk houdt deze “terugkeer naar de eigen stad of omgeving” het risico in op “versnippering van de krachten, overlappende initiatieven en tegenstrijdige standpunten”, stelt Paul Borghs.

Omgaan met hiv

Ook de positie van de LGBT-beweging tegenover bepaalde deelthema’s of deelgroepen van haar achterban, stelt al decennialang uitdagingen. Denk maar aan de uitbraak van de aidscrisis in de jaren tachtig. Toen bracht “hiv de jonge holebibeweging in een oncomfortabele positie, net op het ogenblik dat ze haar uiterste best deed om haar soms wat ‘marginale’ imago af te schudden,” menen Chris Lambrechts en Patrick Reyntiens in een vrije tribune. Gelukkig staan we vandaag “schouder aan schouder.”

Minderheden binnen de minderheid

We kunnen er ook niet omheen dat de beweging tot op vandaag vooral de witte middenklasse vertegenwoordigt. Er is nood aan een meer intersectionele benadering, gestoeld op de idee dat individuen in een samenleving discriminatie of onderdrukking ondervinden op grond van een veelvoud van factoren. In een interview maakt Klaartje Van Kerckem, projectcoördinatrice van Merhaba, wel gewag van de nodige goodwill binnen de ‘mainstream’-LGBT-beweging.

Tot slot mogen we niet vergeten dat de samenwerking van de holebi- en transgenderbeweging van relatief recente datum is. Pas in 2009 nam çavaria het transgenderthema officieel mee op in haar basismissie. Mede dankzij de nodige media-aandacht, heeft het transgenderthema op relatief korte tijd politieke en maatschappelijke aandacht verworven. Genoeg zelfs om het etiket “onwezenlijk” mee te krijgen van Son Snelders, de auteur van ‘Dagboek van een transseksueel’ (1975) die enkele decennia geleden nog het gevoel had werkelijk alleen op de wereld te zijn. Ter vergelijking: Carla Walschap, de auteur van de eerste Vlaamse lesbische roman uit 1963, maakt in een interview over die periode al gewag van een clubje: “Soms kwam er na een lezing weleens iemand van mijn vrienden of kennissen van school fluisteren dat ze mijn boek goed vonden. ‘Jij ben dus ook van de club’, dacht ik dan.”

Literair talent

In de cultuurrubriek maken we nader kennis met de finalisten van Mister Gay Belgium 2017 en spreken we met Wim Ballieu over gehaktballen.

Veel getalenteerde vrouwen maken hun opwachting in de cultuurrubriek. Johanna Pas schrijft onder haar alter ego Violante Juarez Oliveir de dichtbundel ‘De rug van een hand’. Britt Libot wijdt dan weer een dichtbundel aan haar vriendin Jill en de aanloop naar hun relatie: ‘Gij.zijt’. Isabelle van Ewijk spant de kroon door met ‘Verlost’ haar trilogie van een magistraal einde te voorzien.

Auteur Gaea Schoeters levert dan weer de tekst voor het muziektheaterstuk ‘Het Kanaal’. Daarin ontstaat een opmerkelijke dialoog tussen een vluchteling in Calais die het Kanaal wil oversteken en een vrouw die afscheid wil nemen van het leven. Katelijne Verbeke speelt een transvrouw in de voorstelling. Ze voerde gesprekken met transgenders ter voorbereiding van haar rol.

The Belgian Pride 2017

ZiZo blikt ook vooruit op The Belgian Pride 2017. De organisatoren van de pride, onder andere çavaria, vragen bijzondere aandacht voor de situatie migranten en asielzoekers. In 73 landen worden homoseksuele handelingen immers nog gecriminaliseerd.

En dan we hebben nog lang niet alle onderwerpen aangehaald! Ontdek ze zelf in de nieuwe editie van ZiZo-Magazine. Veel leesplezier!

Praktisch

Info over abonneren op ZiZo-Magazine, vind je hier. Je kunt het tijdschrift ook gratis meenemen op een van de afhaalpunten.

 

Bron: 

Eigen verslaggeving

Hier niet op klikken aub