VIDEO | Blanche bezorgt België plaats in de finale van Songfestival

09/05/2017 - 23:48
Beeld: © Andreas Putting
Blanche
Blanche is er met het nummer ‘City Lights’ in geslaagd om zich te kwalificeren voor de grote finale van het Eurovisiesongfestival in Kiev! Verder kwalificeerden Armenië, Australië, Azerbeidzjan, Cyprus, Griekenland, Moldavië, Polen, Portugal en Zweden zich in de eerste halve finale.

Achttien acts traden aan in de eerste halve finale van het Eurovisiesongfestival, waarvan er slechts tien konden doorgaan. Blanche mocht behoorlijk nagelbijten, want België werd net zoals vorig jaar pas als laatste tot finalist uitgeroepen. De volgorde van de aankondiging is in principe willekeurig en zegt niets over het feitelijke resultaat van de stemming. Toch worden sterk scorende acts vaak tot het einde gehouden om het publiek in de zaal helemaal zot te maken.

Blanche kreeg voor haar optreden bijzonder vurige reacties uit het publiek, zelfs tijdens het zingen weerklonk al luid applaus. ‘City Lights’ is een lied met dimensie dat nergens vervalt in een monotoon refrein. Toch kwam Blanche nog steeds vrij schuchter over en haar zang biedt nog enige ruimte voor verbetering. We mogen echter niet vergeten dat de zangeres nog maar 17 jaar is en voor een publiek van miljoenen kijkers wordt gegooid. Zaterdag, nu de druk van de kwalificatie eraf is, kan Blanche helemaal openbloeien. De belichting en aankleding waren alvast stukken beter dan bij de eerste repetities. De podiumact is aan het groeien.

Charme

Charmeur Robin Bengtsson opende de show. De Zweedse zanger zong ‘I Can’t Go On’. Hij is een echte kanshebber voor de eindwinst, al komt de act een beetje ingestudeerd over. De Zweden kennen echter de ingrediënten van een goed Songfestivallied. Een lied met stevige structuur, een begin, een tussenstuk en een afsluiter, vergezeld van een oerdegelijke choreografie.

Tamara Gachechiladze bracht voor Georgië ‘Keep the Faith’, een klassieke ballade. Haar vocale kwaliteiten zijn onbetwistbaar, maar het lied is niet origineel. Zo hebben we er al dertien in een dozijn gehoord.

Snoepje

Isaiah Firebrace zong voor Australië ‘Don’t Come Easy’. Het lied heeft verscheidene lagen en Isaiah beschikt over een degelijke stem, maar toch miste hij een noot tijdens zijn wandelende performance. Isaiah is zo’n snoepje dat we het hem maar zullen vergeven. Het electoraat was hem ook gunstig gezind, want Isaiah staat in de grote finale. Down Under, waar ze zot zijn op het Eurovisiesongfestival, zal er getierd en gejuich zijn met deze kwalificatie.

Albanië stuurde een sprookjesachtige ballade met een duistere ondertoon: ‘World’. Lindita gaf het beste van zichzelf, maar het lied bleef niet echt hangen. De Albanese acts bevatten doorgaans stevige en lange noten. Dat levert evenwel niet altijd genietbare muziek op. Van die vocal power gingen ook deze keer je oren fluiten. Albanië moet dringend uit een ander vaatje gaan tappen.

Man in jurk

De Montenegrijnse Slavko Kalezić zorgde voor het homomoment van de avond. Hij begon zijn act in een blauwe rok en een doorkijkshirt. De rok werd snel afgegooid om een glitterbroek te onthullen. Vreemde danspassen volgden met zwierige hoofdbewegingen die zijn lange staart door de lucht deed klieven. Zijn lied ‘Space’ stelt echter weinig voor en was vocaal slecht uitgevoerd.

Norma John bracht voor Finland het oerdegelijke ‘Blackbird’. Een ballade die zich ontvouwt tot een mystieke hymne. Leena Tirronen toonde dat vocale kwaliteit haar plaats heeft op het Songfestival. Het doet je meteen terug verlangen naar het tijdperk van Eimear Quinn en Secret Garden. Schandalig genoeg werd deze kwaliteit niet bekroond met een finaleplaats.

Gimmicks

Gimmicks horen er nog steeds bij op het Songfestival. Dus waarom geen man in kostuum met een paardenhoofd die op een ladder staat? De essentie van de act van Dihaj ontging me. ‘Skeletons’ week af van de klassieke acts, maar je moet er voor te vinden zijn. Azerbeidzjan is er alleszins bij op zaterdag.

Salvador Sobral bracht het enige niet-Engelse lied van de eerste halve finale: ‘Amar pelos dois’. Als je verliefd bent op iemand en de gevoelens zijn niet wederzijds, moet je maar voor twee personen liefhebben, is de essentie van het lied van Portugal. Een kanshebber op een top 3-plaats in de finale. Alleen het maniërisme van de zanger stoort een beetje.

Griekse oorwurm

Demy uit Griekenland performde ‘This Is Love’. Wat begint als een klassieke ballade gaat over in opzwepende dance. Het lied is een echte oorwurm, maar bevat ook veel Songfestivalclichés.

Polen stuurde zangeres Katarzyna Moś met ‘Flashlight’. Het lied drukt behoorlijk op je gemoed en lijkt het spierwitte kleed van de zangeres tegen te spreken. Moś heeft een straffe stem maar kan de zoveelste dramtische ballade wel bekoren? Kennelijk, want Polen kwalificeerde zich voor de finale.

Goed zingen volstaat niet

SunStroke Project nam al eens deel aan het Eurovisiesongfestival met een opgemerkte saxofoonpartij. Hun huidige lied ‘Hey Mamma!’ bevat opnieuw een opzwepend saxofoondeuntje. Een mengeling van tropical house en jazz zorgen ervoor dat je onmogelijk stil kunt blijven zitten op de klanken van deze Moldavische groep.

De IJslandse zanger Svala zong ‘Paper’. Wederom een ballade met een dreigende ondertoon en meteen ook de reden waarom het lied niet opviel. Vocaal dik in orde, maar de valse katten zijn er al even uit sinds de herinvoering van de vakjury op het Songfestival. Om eruit te springen, is meer nodig dan een straffe stem.

Allemaal al gehoord

Martina Bárta bracht voor Tsjechië het lied ‘My Turn’, een aandoenlijk liefdeslied met een trage melodie. Bárta heeft een prachtige jazzstem, maar je kunt je niet ontdoen van de indruk dat je het allemaal al eens hebt gehoord.

Cyprus stuurde Hovig met ‘Gravity’, een repetitief en vlak lied. De act was ook niet bepaald indrukwekkend. Vreemd genoeg haalt Cyprus hiermee de finale. De knappe achtergronddansers mochten wat mij betreft iets prominenter in beeld komen. Een ideetje voor zaterdag?

Folklore

Armenië stuurde Artsvik met ‘Fly with Me’. Het land uit de Zuidelijke Kaukasus staat bekend om de folkloristische invloeden in hun inzendingen. Dat was dit jaar niet anders. ‘Fly with Me’ is een bezwerende song. De choreografie is om van te snoepen. Dat Artsvik geen jurk maar een broek droeg, was ook eens een verfrissende afwisseling bij de vrouwelijke deelnemers.

Slovenië stuurde het ongelofelijk clichématige lied ‘On My Way’. Omar Naber deed wat hij kon, maar met zo’n liedje glijdt zo van je af. De televoters en de vakjury dachten er ook zo over.

Blits kapsel

Het afsluitende lied ‘Line’ van Triana Park voor Letland kon evenmin bekoren. Het was zwak gezongen en weinig origineel. Mogelijk heeft de zangeres wel een nieuwe kapseltrend ingezet, voor de durvers.

Op het einde werd er nog een bizar filmpje met dragqueen Vjerka Serdjoetsjka getoond. De ietwat irritante dragqueen met de zilveren ster op het hoofd eindigde bij haar deelname aan het Eurovisiesongfestival in 2007 op de tweede plek. Serdjoetsjka mocht Kiev als toeristische trekpleister promoten. Er was ook een gastrol voor modeduo Dolce & Gabbana in het filmpje weggelegd. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Nu nog Nederland

Donderdag 11 mei vindt de tweede halve finale plaats. Daarin strijdt de groep O'G3NE met het lied ‘Lights and Shadows’ voor een plek in de finale voor Nederland.

Zaterdag 13 mei vindt de grote finale van het Songfestival plaats. Je kunt de live uitzendingen zien op één.

Bron: 

Eigen verslaggeving

Hier niet op klikken aub