Bianca Debaets: “Maak van The Belgian Pride nog meer een volksevenement"

11/05/2017 - 09:30
Beeld: Mark Cuvelier
Bianca Debaets
De Internationale Dag Tegen Holebifobie en Transfobie (IDAHOT) staat voor de deur. Dit jaar vindt in Brussel bovendien het IDAHOT Forum plaats, een Europese conferentie over holebi- en transgenderrechten. Brussels staatssecretaris voor Gelijke Kansen Bianca Debaets (CD&V) blikt met ZiZo vooruit op het IDAHOT Forum en de parade van The Belgian Pride.

“Het IDAHOT Forum is zeer invloedrijk. Alle Europese landen zijn erop vertegenwoordigd”, zegt Bianca Debaets over het belang van de conferentie. “Het is belangrijk dat we dit forum naar Brussel, de hoofdstad van Europa, hebben gebracht. Zo’n IDAHOT Forum bestaat uit verschillende delen: een plenair luik, werkgroepen … Het biedt de kans aan beleidsmakers, academici, het middenveld en geïnteresseerde burgers om op zo’n breed forum met elkaar van gedachten te wisselen. Brussel heeft al een goede reputatie in de LGBT-gemeenschap. Ik wil het diversiteitsbeleid blijvend onderlijnen en verder ondersteunen. De verschillende beleidsniveaus financieren trouwens samen het IDAHOT Forum. Het toont dat we er, ondanks de ingewikkelde staatsstructuur van België, wel in slagen om de krachten te bundelen.”

U nam al deel aan eerdere edities van het IDAHOT Forum. Wat pikt u zelf op tijdens zo’n forum?
Bianca: “Ik ga er om good practices uit te wisselen. We hebben dit jaar personen uit verscheidene buitenlandse steden uitgenodigd: Mexico-Stad, Ljubljana, Utrecht, Manchester… Mexico-Stad is trouwens naar Brussel gekomen omdat ze onze ervaringen op vlak van diversiteitsbeleid wilden oppikken. We hebben met hen een samenwerkingsakkoord afgesloten om expertise uit te wisselen. Als wij kunnen leren van andere steden en zelf kunnen bijdragen aan het regenboogbeleid buiten Brussel, is voor mij het opzet van het IDAHOT Forum geslaagd.”

“Projecten die we hebben uitgevoerd en waarin andere steden interesse tonen, zijn bijvoorbeeld de speciale opleidingen voor politieagenten samen met Unia en RainbowHouse Brussels. Ook onze All Genders Welcome-campagne kan op veel interesse rekenen. Die campagne was gericht op het gemeentelijk personeel en de bevolking van die gemeentes. Iedere gemeente geeft zelf invulling aan die campagne. Schaarbeek maakte bijvoorbeeld een heel mooie foto van een homohuwelijk. Wanneer mensen zo’n campagnebeeld zien hangen in een openbaar gebouw of zelfs het gemeentehuis ervaren zij meteen dat de gemeente inclusief is ingesteld.”

U gaat tijdens het IDAHOT Forum deelnemen aan een sessie over gay friendly cities. Wat verwacht u daarvan?
Bianca: “De sessie gaat over gelijke kansen in steden. Ik wil vooral weten hoe we het gelijkekansenbeleid in grootsteden verder kunnen uitbouwen. De aanwezige steden vormen samen een boeiend panel dat expertise-uitwisseling en dialoog toelaat. De zaal zal worden betrokken in de sessie.”

Brussel maakt ook deel uit van Rainbow Cities Network. In welke zin verschilt dit netwerk van wat er op het IDAHOT Forum gebeurt?
Bianca: “Het Rainbow Cities Network is zoals de naam aangeeft echt een netwerk van steden. Het IDAHOT Forum is een internationale conferentie van lidstaten. Daar ligt de focus niet exclusief op steden. Ik denk dat er wel rode draden zijn in grootsteden. Ik denk aan dubbele discriminatie van personen die behoren tot meervoudige minderheden, bijvoorbeeld omdat ze homo en moslim zijn. Die fenomenen tref je spijtig genoeg vaker in steden aan. Ook gay bashing en seksisme in de openbare ruimte zijn onderwerpen die bijzonder relevant zijn voor steden. Het Rainbow Cities Network biedt ons de kans om te werken aan het beleid vanuit een grootstedelijke invalshoek.”

U ondersteunt het Pride Festival financieel. Met welk idee verleent u die steun?
Bianca: “Ik denk eerst en vooral dat het een belangrijk signaal is dat de prideparade op zaterdag 20 mei opnieuw door het centrum van Brussel trekt. Onze hoofdstad heeft een moeilijk jaar achter de rug door de terroristische aanslagen. De deelnemers van de pride waren vorig jaar wat teruggevallen door noodzakelijke wijzigingen om veiligheidsredenen. Dat kon ook niet anders, zo kort na de aanslagen. Ik hoop dat deze editie weer veel mensen op de been brengt, ook mensen uit andere gewesten. Ik hoop dat het Pride Festival opnieuw hoogdagen van de diversiteit worden, dat iedereen zijn identiteit mag beleven en dat mensen niet denken dat ze die identiteit moeten wegstoppen.”

“Daarnaast hoop ik dat we erin slagen de meerlagige identiteitsvormen een plaats te geven in The Belgian Pride. Bijvoorbeeld mensen met buitenlandse roots die gay zijn. Voor het Pride Festival werken we samen met Omnya en Merhaba. Door het jaar heen hoor ik regelmatig holebi’s die vertellen dat ze worstelen met hun seksuele identiteit binnen het gezin en binnen hun geloof. Ik wil hen een plek geven waar ze met hun verhaal terecht kunnen, waar ze mensen kunnen ontmoeten die wel al de baan hebben geëffend, waar ze op kracht kunnen komen. Arab Women's Solidarity Association Belgium wordt ook betrokken. Zij gaan een pedagogische tool verspreiden tijdens The Belgian Pride. Daarnaast gaan zij naar bepaalde plekken die door mannen worden geclaimd, meer bepaald cafés en theehuizen. Met het initiatief ‘femmes au café’ gaan vrouwen, zonder te provoceren, naar die cafés. Alleen al door daar aanwezig te zijn, komt er een debat op gang. Ze gaan met een paar vrouwen naar zo’n plek. Sommige aanwezigen zullen dan vragen stellen bij de aanwezigheid van vrouwen. Die vrouwen ervaren vaak een animositeit door hun aanwezigheid, maar ze krijgen zeker ook positieve reacties.”

“Daarom voeren we ook de campagne rond seksisme en gay bashing. Er zijn nu plekken die geclaimd worden. Moeilijke zones waar een hegemonie van heteromannen heerst die anderen niet meer tolereren, dat kunnen we als bestuurders niet toelaten. De publieke ruimte behoort iedereen toe! Je kunt je natuurlijk de vraag stellen of cafés wel een publieke ruimte zijn, maar ze maken wel deel uit van de publieke sfeer.”

Tijdens The Belgian Pride beleven velen vrij hun expressie. Na het evenement gaan ze zich opnieuw censureren in de openbare ruimte. Hoe zorg je ervoor dat holebi’s en transgenders zich alle dagen van het jaar veiliger gaan voelen in Brussel?
Bianca: “Het beleid beperkt zich niet tot die paar weken van het Pride Festival. Er worden heel het jaar door LGBT-evenementen georganiseerd. Voor sommige mensen die negatief staan tegenover holebi’s en transgenders heeft The Belgian Pride een positief schokeffect. De parades zijn in Brussel tot nu toe altijd behoorlijk veilig verlopen, op kleine incidenten na. Ik merk dat samenleven in Brussel kan, met ieder z’n eigen culturele achtergrond, religieuze achtergrond, seksuele identiteit… Als de pride mensen doet nadenken, is dat een goede zaak.”

De eerste editie van The Belgian Pride werd in nauwelijks bewoond gebied in de periferie gehouden. Nu trekt ze door het hart van Brussel en kan op tienduizenden bezoekers rekenen. Hoe kijk je naar die evolutie?
Bianca: “Ik kijk daar heel positief naar. Ik ben nog niet zo lang geleden naar de pride in Riga gegaan waar voor het eerst een pride in de publieke ruimte kon plaatsvinden. Dat was een kleine optocht met enkele incidenten. Bij ons is de evolutie naar een groter draagvlak voor de pride gelukkig vroeger ingezet. De holebi- en transgenderbeweging bestaat hier ook al lang, terwijl ze in sommige Europese landen nog in kinderschoenen staten.”

“Toch denk ik dat het draagvlak voor The Belgian Pride nog kan vergroten. In Amsterdam beleeft bijvoorbeeld de hele stad de pride. Handelaars zijn er ook veel betrokkener bij het evenement. Bakkers maken een regenboogtaart, andere handelaars versieren hun etalage… Het gaat natuurlijk niet alleen over versiering, maar om vzw’s en handelaars in de stad te betrekken bij je evenement. Laat ons van The Belgian Pride nog meer een breed gedragen volksevenement maken! De pride kan nog dieper wortelen in de stad.”

Herinner je de eerste prideparade waarin je meeliep?
Bianca: “Dat dateert van de vorige eeuw, hoor! (lacht) Ik was toen een twintiger en was net in Brussel komen wonen. We gingen met een groep jongeren daarheen. De combinatie van het manifesterende aspect en het feestelijke aspect heeft me steeds aangesproken. Die twee aspecten zijn wat mij betreft niet tegenstrijdig. Je kunt die dag bepaalde zaken eisen. Toch hangt er ook een sfeer van verbondenheid.”

De vorige editie van de pride verliep moeizaam. Er waren de aanslagen in Brussel. Is dit jaar een kans om op een nieuw elan door te gaan?
Bianca: “Ik zou niet spreken van een nieuw elan. Ik vond de pride van de vorige jaren goed. Een goed evenement is een werk dat nooit af is. Je kunt vernieuwen maar voor mij hoef je niet per se heel het evenement te veranderen. De verdienste van de voorbije jaren is de parade naar het centrum brengen, een mooi parcours uitstippelen en meer organisaties betrekken. Er is echter nog meer ruimte voor verbreding. De stad heeft zich niet voor niets kandidaat gesteld om de EuroPride in 2020 te organiseren. De hoofdstad van Europa verdient ieder jaar een wervelende pride. Daar gaan we samen voor zorgen!”

Bron: 

Eigen verslaggeving

Hier niet op klikken aub