VIDEO | Nederland staat in finale Songfestival met O'G3NE

11/05/2017 - 23:38
Beeld: © Andreas Putting
O'G3NE
O'G3NE is er tijdens de tweede halve finale van het Euroviesongfestival in geslaagd een finaleplaats voor Nederland te bemachtigen met het lied ‘Lights and Shadows’. Het muzikaal trio leverde een puike prestatie met glasheldere, enthousiaste en synchrone samenzang. Ook Bulgarije, Denemarken, Hongarije, Israël, Kroatië, Noorwegen, Oostenrijk, Roemenië en Wit-Rusland staan in de grote finale.

Zo vocaal trillend als Blanche op het podium stond dinsdag, des te forser stond O'G3NE voor Nederland op het podium met ‘Lights and Shadows’. Hun finaleplaats is dik verdiend.

Tijana Bogićević opende de tweede halve finale voor Servië het lied ‘In Too Deep’. Een deuntje dat blijft hangen en visueel mooi ingekleed was. Dan heb ik het zeker ook over de gespierde danser die een vreemde choreografie opvoerde, alsof hij hondsdol was. Het nummer gaat echter niet door.

Uit de lucht

Nathan Trent, die Oostenrijk vertegenwoordigt op het Songfestival, moet het vooral hebben van zijn aaibaarheidsfactor. Zijn liedje ‘Running on Air’ stelt tekstueel weinig voor, maar werd goed uitgevoerd. Trent komt voor zijn act van een discomaan gekropen, maar bestijgt het flikkerende hemellichaam nadien opnieuw. Hij mag zaterdag opnieuw uit de hemel komen vallen.

Jana Burčeska bracht voor Macedonië het nogal platte dancenummer ‘Dance Alone’. Een nummer dat zeer eigentijds zou geweest zijn, drie decennia geleden, niet mis te verstaan. Het resulteerde in een uitschakeling.

Jodelend meisje

Claudia Faniello probeerde verscheidene keren de nationale preselectie te winnen in Malta, tevergeefs. Dit jaar was het wel prijs. Haar ballade ‘Breathlessly’ werd degelijk gezongen, maar is wel heel klassiek. Het lied miste originaliteit.

Ilinca en Alex Florea brachten het opmerkelijkste lied van de avond: ‘Yodel it!’. Een bizarre mix van jodelen en rap. De beeldschone zangeres Ilinca Băcilă liet deze week in een interview verstaan dat ze zowel van jongens als van meisjes houdt. Het enthousiasme van de Roemeense act spatte van het doek en het publiek ging uit z’n dak. Je weet dat dit liedje je nog lang gaat achtervolgen, dus bedenk al maar andere hardnekkige deuntjes om je oren mee uit te spoelen.

Authenticiteit en uitstraling

Joci Pápai belichaamde voor Hongarije het Songfestival-motto van dit jaar: Celebrate Diversity. Deze man van Roma-afkomst zong het Hongaarse lied ‘Origo’. Een opzwepend lied waar de authenticiteit van afspringt. Een opmerkelijke wending is dat de klassieke zang plots omgebogen wordt in onversneden rap.

Anja van Denemarken weet wat uitstraling is. Ze bracht ‘Where I Am’ met enorm veel gretigheid. Het publiek smulde ervan. Alleen zonde dat de song er niet uitspringt. Met enthousiasme kom je echter heel ver, alleszins tot in de finale.

Androgyne schoonheid

Ierland stuurde Brendan Murray, een jonge kerel met een heerlijk androgyne uitstraling. Zijn lied ‘Dying to Try’ was helemaal geen probeersel en stond er vocaal. De song buitte zijn vrouwelijke zangkwaliteiten prima uit. Murray kreeg onbegrijpelijk geen loon naar werk. Enkele veel mindere nummers haalde de grote finale wel. Doodzonde!

Valentina Monetta en Jimmie Wilson vertegenwoordigden Malta met ‘Spirit of the Night’. Het lied kapatulteert je terug naar een of ander duf verleden. Monetta nam al meermaals deel aan het Songfestival, maar om magazine Attitude te citeren: "Laat. Die. Droom. Varen". Fitnessjunk Jimmie Wilson probeerde met zijn kanonnenarmen de aandacht nog af te leiden, maar niets kon verhullen hoe zwak dit nummer was.

Homoachtige homofoob

De Kroatische kandidaat Jacques Houdek liet zich in het verleden opmerken met holebifobe uitspraken. Hij vindt dat homo’s en lesbiennes geen gelijke rechten verdienen omdat het een "terugkeer naar Sodom en Gomorrah" zou betekenen. Bij zijn performance sloeg m’n gaydar anders wel tilt! Die leren jas, dat pornoachtige ringbaardje, die stemwisselingen tussen tenor en Wiener Sängerknab. Meer hints had je ons niet kunnen geven, Houdek! Om het geheel te onderstrepen verscheen op het einde van de act nog een regenboog boven een zonnebloemveld. Beste Houdek, we kregen een sms'je van je vriendje: hij vertelde ons dat hij onwel werd van je performance! Goede smaak is echter geen gemeengoed in alle uithoeken van Europa waardoor deze Kroaat toch de finale haalde. Het publiek reageerde op dat nieuws zeer lauw. Of wat had je gedacht?

JOWST moest het moment grijpen voor Noorwegen met ‘Grab the Moment’. En dat deed hij! Een zucht van opluchting waaide door de kamer. Eindelijk een gedurfd lied dat eens een nieuwe weg bewandelt in een bos van platgetreden paden. Vakkundig afgebroken strofes, elektro en allemaal stevig door de synthesizer gehaald. Kortom: een terechte finalist.

Mariah Careytje

Omdat ze ijle lucht gewend is, trad de Zwitserse Timebelle op een knalgeel verhoog op. Misschien omdat ze anders dreigde over haar lange sleep te vallen. Maar kijk, ze kwam zonder een enkel te verzwikken het trapje afgewandeld. Haar lied ‘Apollo’ stelt weinig voor maar ze deed wel een Mariah Careytje met haar stem. Ja lieverd, je hebt een stevige stem. Maar er is meer nodig om de grote finale te bereiken!

Wit-Rusland stuurde Naviband, een vrolijk duo, met ‘Story of my Life’. De titel is slechts voor de show in het Engels, want het lied werd volledig in het Wit-Russisch gezongen. Het publiek was geamuseerd, maar een sterk nummer hoorde ik niet. Wie nog een paar enthousiaste animatoren voor een zomerkamp zoekt, wendt zich best tot de Wit-Russische omroep. Vreemd genoeg haalde deze act de finale. Die plek komt eigenlijk Ierland toe.

Kippenvel

De Bulgaarse jongeman Kristian Kostov greep wel meteen naar de keel met zijn tot op het bot doorleefde ‘Beautiful Mess’. Instant kippenvel. Oudere twinkliefhebbers, na deze act zijn jullie toe aan een (nieuwe) pacemaker! Kostov is een hartenbreker. Hou deze jongen in de gaten! Want hij zou in de finale wel eens voor de grote verrassing kunnen zorgen. En waarom niet een eerste Bulgaarse eindzege?

Fusedmarc verklaarde voor Litouwen de revolutie: ‘Rain of Revolution’. Zo’n nummer dat je wel aan het swingen krijgt, maar niet revolutionair is. De vakjury en de televoters deelden die mening.

Israëlische hunk

Estland stuurde Koit Toome en Laura met een lied over een Italiaanse stad: ‘Verona’. Wie zich afvraagt of de helft van de Songfestivalliedjes door dezelfde tekstschrijvers worden geschreven en door dezelfde muziekmakers worden gecomponeerd, hebben met dit nummer een bevestigend antwoord.

De oogstrelende IMRI is dan weer het antwoord op de vraag waarom homomannen zo graag op vakantie gaan naar Israël. Zijn achtergronddansers lijken getraind door dezelfde choreograaf als Get Ready! tot dat bewuste herkenningsmelodietje tegen het einde van het nummer. ‘I Feel Alive’ is niet wereldschokkend, maar was wel een vrolijke afsluiter in een halve finale die je door een bitter tranendal sleurde.

Huwelijksaanzoek

Als afsluiter mocht de nog steeds niet zo grappige dragqueen Vjerka Serdjoetsjka opnieuw komen aandraven.

De Macedonische zangeres Jana Burčeska haalde terecht de finale niet. Toch werd het voor haar een memorabele avond, want ze werd door haar vriend live ten huwelijk gevraagd. Ze zei volmondig ja. Want laat ons eerlijk zijn, het Eurovisiesongfestival draait toch nog altijd rond muziek en veel liefde!

Grote finale

Op zaterdag 13 mei vindt de grote finale van het Eurovisiesongfestival plaats. Je kunt de show vanaf 21 uur op één bekijken.

Bron: 

Eigen verslaggeving

Hier niet op klikken aub