40+ Homo's: Gay Midlife Voorbij de cijfertjes

14/11/2016 - 16:38
3
Philip Meelhuysen maakt ons deelgenoot van zijn ervaringen als 40+ homo en toetst deze af aan de theorie en de ervaringen van anderen. De wetenschappelijke basis van zijn onderzoek is gering en de onderwerpen worden te veel vanuit eenzelfde oogpunt behandeld om echt een meerwaarde te kunnen bieden aan alle 40+ homo's. Het boek leest vlot, maar kan niet aan de verwachtingen voldoen.

In '40+ Homo’s Gay Midlife' neemt auteur Philip Meelhuysen ons mee op zijn reis door het midlife bestaan. Het boek is een mix aan eigen ervaringen van de auteur, bevindingen uit zijn online onderzoek bij een 120-tal respondenten en enkele resultaten van diepte-interviews bij 15 deelnemers.
De auteur begint met het aftekenen van het speelveld: verschillende definities komen aan bod. Hij spitst zich daarbij toe op de zogenaamde 'midlife' homomannen, waarbij de term 'midlife' de periode tussen de veertig en zestig jaar aanduidt.  Verder in het boek wordt echter voornamelijk de bredere term “veertigplushomo’s” gebruikt.
De eerste belangrijke boodschap die Meelhuysen wil meegeven, is dat iedereen de midlifefase doormaakt, maar dat niet iedereen daarom worstelt met een midlifecrisis. Verder in het boek legt hij uit waarom.
 

Niet voorbij de clichés

Vooraleer aan het echte werk kan worden begonnen, kunnen we niet voorbij de clichés van de homolabels. We krijgen het gehele landschap voorgeschoteld. Ook de gay body culture passeert de revue. Is onze 'obsessie' met een mannelijk, strak en gespierd lichaam dat overal geëtaleerd wordt, geen belangrijke factor die ons parten speelt bij het ouder worden? Meelhuysen bespreekt welke invloed het 'veertigpluslichaam' heeft op de midlife en of de media dit verder in de hand werkt door onder andere weinig 'dad bod’s' te tonen. In het hoofdstuk over uitgaan kan uiteraard 'Peter Pan' niet ontbreken en in het hoofdstuk rond seks komt ook de 'oude viezerik in de stoomcabine' aan bod. Het is een beetje jammer dat de auteur in dergelijke clichés vervalt in een boek dat juist de bedoeling heeft om meer duiding te geven. 

Marginale percentages

In het boek komt veel cijfermateriaal aan bod, de resultaten van het online onderzoek en de diepte-interviews. Ondanks de grote aandacht die naar de cijfers gaat, springt Meelhuysen soms slordig om met zijn percentages. In vele figuren wordt een deel van de antwoorden gemarginaliseerd door het percentage niet te vermelden. De keuze van het diagramtype en de gebruikte schaal is niet altijd aangepast aan de informatie die hij wil weergeven.

Wetenschappelijke basis

Verwacht je niet aan een wetenschappelijke thesis, daarvoor was de steekproef te klein en te weinig divers om representatief te zijn voor alle 40+ homo's. Zo lijken de deelnemers aan de diepte-interviews voornamelijk een hogere, overwegend blanke, socio-economische achtergrond te hebben. De auteur beschrijft ze als “veertigplushomo’s die het gemaakt hebben”. Hij besteedt trouwens een apart hoofdstuk aan kapitaalkrachtige homo’s. Ook liggen de antwoorden vaak weinig uit elkaar om een volledig genuanceerd beeld te kunnen geven.

Ruime thematiek

'40+ Homo’s Gay Midlife' leest vlot en het is interessant om de visie van de auteur alsook die van de proefpersonen te lezen. Er wordt een zeer breed spectrum aan thema’s besproken. Maar wat is de kern van de problematiek van 'gay midlife'? Gaat het uiteindelijk om het krampachtig vasthouden aan de eeuwige jeugd? Hoe men afscheid kan nemen van het jeugdige zelfbeeld en leert leven met het nieuwe zelfbeeld van een 40+ homo? Het boek eindigt met een 'happy ending'; namelijk de positieve kanten aan 'gay midlife' en de boodschap aan de 40+ lezer om zelf een rolmodel te worden voor de jongere generaties. Misschien neem ik het boek er over een tiental jaar nog eens bij, als ook ik behoor tot de groep die het onderwerp van het boek vormt.  

40+ Homo's: Gay midlife, Philip Meelhuysen, Karakter Uitgevers B.V., 2016, 9789045211497
Bron: 

Eigen verslaggeving

Lees meer over: 


Hier niet op klikken aub