OPINIE | Waarom Internationale Vrouwendag nog steeds relevant is

08/03/2018 - 09:50
Beeld: Jerry Kiesewetter (Unsplash)
8 maart, Internationale Vrouwendag. Een dag die ons allemaal toch net dat ietsje meer zou moeten doen. En niet alleen omdat vrouwen nu eenmaal ’t schoonste goed op aarde zijn. Enfin, dat is mijn bescheiden mening.
Afgelopen jaar bleek opnieuw weer duidelijk dat een Internationale Vrouwendag zeker geen overbodig gegeven is en dat vrouwenrechten wereldwijd nog heel wat extra inspanning verdienen. De #metoo-beweging trok behoorlijk wat aandacht, de media stonden op hun kop door alweer een reeks groepsverkrachtingen in India, en het debat over mentale en fysieke vrijheid voor vrouwen in de Oosterse wereld zwengelde weer aan. Maar ook dichter bij huis, in onze eigen leefwereld, is er nog heel wat werk aan de winkel als het op vrouwenrechten aankomt. Dus ja, de vrouwendag is nog steeds een erg relevant concept.
 

Gendergelijkheid

Dit jaar staat die dag helemaal in het teken van gendergelijkheid, een thema dat bij mij erg gevoelig ligt. Telkens als het over gendergelijkheid gaat, voel ik dat ene adertje in mijn linkerslaap al kloppen. Want neen, mannen en vrouwen zijn ook bij ons niet gelijk. We zien elkaar niet als gelijken, we behandelen elkaar niet als gelijken. Wanneer ik daar met anderen over praat, krijg ik vaak de reactie dat het in onze westerse wereld allemaal best meevalt, en dat mannen en vrouwen bij ons toch echt wel zo goed als hetzelfde worden behandeld. Maar, beste vrienden, niets is minder waar. Het is niet omdat wij vrouwen in de westerse wereld wél mogen autorijden en wél stemrecht hebben, dat alle problemen van de baan zijn. Ik herhaal: mannen en vrouwen worden ook bij ons niet gelijk behandeld.
 
Want wij vrouwen zoeken het zelf als we ’s nachts alleen over straat lopen. Hadden we ons tenslotte niet wat uitdagend gekleed? Die wagen die moeite heeft met parkeren? Dat zal wel een vrouw achter het stuur zijn. En het is toch normaal dat een man op jaarbasis gemiddeld 22 procent meer verdient dan een vrouw, ook al doen ze beiden dezelfde job. En mannen? Die zijn fysiek sterker dan vrouwen, dat is nu eenmaal zo. De verhouding tussen mannen en vrouwen is vandaag nog altijd heel erg fout, waardoor we denigrerend handelen naar beide geslachten. We schatten onszelf en de andere sekse niet voldoende naar waarde. Of net teveel. Alleszins, we hechten niet de juiste waarden aan het juiste geslacht.
 

Werk aan de winkel

Nee, het valt helemaal niet zo mee in onze westerse wereld. Mijn haren gaan rechtstaan van uitspraken als ‘voor en door vrouwen’ of termen als mansplaining (een situatie waar een man zich geroepen voelt om ongevraagd uitleg te geven aan een vrouw, vaak wordt de uitleg gericht is aan iemand die evenveel (of zelfs meer) expertise ter zake heeft red.). Ik erger me dood als ik op het werk mijn jaarlijkse evaluatie heb en mij voor een jury moet verdedigen om in aanmerking te komen voor die karige opslag, terwijl mijn mannelijke collega datzelfde loon bij zijn aanwerving zomaar in de schoot geworpen kreeg. Waarom wetenschappers in de academische wereld zo vaak mannen zijn, en waarom vrouwen zich zoveel meer excuseren dan mannen. Hoe aanwezig dat rotte glazen plafond zelfs bij mij op het werk is, hoewel ik zogezegd in een creatieve en vooruitstrevende omgeving werk. Waarom op geboortekaartjes altijd een stoere zoon of een schattige dochter wordt aangekondigd. Alsof dochters niet stoer en zonen niet schattig kunnen zijn. En wat als die kindjes zich eigenlijk jongen noch meisje voelen? Zijn non-binaire kindjes dan per definitie tegelijkertijd schattig en stoer, of geen van beiden?
 
Houden we niet nog steeds te veel vast aan ouderwetse, incorrecte genderbeelden? Zijn we zélf niet voortdurend schuldig aan indirecte discriminatie?
 
Het is de hoogste tijd om een groter punt te maken van gendergelijkheid. Om de handen in elkaar te slaan. Want het kan en moet anders. Kijk maar naar IJsland, waar het zelfs illegaal is om vrouwen minder te betalen dan mannen. Waarom schrappen we dat hele gedoe met die m en die v niet, waarom zetten we niet allemaal gewoon x? Of laten we dat label vallen? We weten immers toch allemaal dat capaciteiten niets te maken hebben met gender en geslacht?
 
Zo lang er nood aan is, vier ik met veel enthousiasme en overtuiging de Internationale Vrouwendag. Maar stiekem hoop ik dat die ooit overbodig wordt, en dat we gewoon kunnen overgaan naar een internationale mensendag.
Bron: 

Eigen verslaggeving